Zbrodnia to niesłychana…

Wszystko zaczęło się od zadania z języka polskiego, czyli napisania opowiadania na podstawie utworu Adama Mickiewicza pt. Lilije, a skończyło na przedstawieniu w wykonaniu teatru amatorskiego pn. Kwadrans, który powołali do życia uczniowie klasy VIIa pod opieką wychowawczyni Beaty Czajki i nauczycielki języka polskiego  Beaty Weksej.
Tak więc najpierw było opowiadanie, a nieco później pojawił się twórczy ferment w zespole promocji szkoły związany z uczczeniem 75-lecia Szkoły Podstawowej nr 1 w Połczynie-Zdroju.
Wychowawcy losowali zadania związane z Adamem Mickiewiczem – patronem Szkoły, a następnie realizowali je wraz z klasami z wykorzystaniem wszelkich dostępnych aktywnych metod nauczania. To wyzwanie edukacyjne zbliżone było do pracy metodą projektu.
Klasa VII a wylosowała   zadanie pn. Adasiowe kołaczki, czyli słodkości, które mógł jadać mały Adam. Uczniowie wraz z wychowawcą postanowili przygotować kiermasz pod hasłem: Podwieczorek u Mickiewicza, jednak zapał twórczy uczniów nie pozwolił im ograniczyć się do jednego zadania i postanowili wylosować kolejne. Tym razem w udziale przypadła im ballada Adama Mickiewicza – Lilije. 
Scenariusz powstał w oparciu o opowiadanie Jagody Tokarskiej. Wystarczyło dodać dialogi 
i powstała scenka, w której zdecydowało się zagrać kilkoro uczniów: Jagoda Tokarska jako Pani, Zuzanna Lendzion – ta sama Pani w innej odsłonie, Jula Jurkowska – Pustelnik, Radosław Tokarski, Piotr Osicki. Piotr Komorowski i Miłosz Buczek jako chór  oraz Weronika Wilk jako konferansjerka.
Próby trwały około dwóch tygodni, więc w ekspresowym tempie teatr Kwadrans 17 czerwca przedstawił utwór Mickiewicza w zupełnie nowej odsłonie. Scenografię stanowiły schody przy głównym holu. Ozdobione zielenią sprawiały wrażenie leśnego zakątka.
Stroje z epoki Adama Mickiewicza częściowo z zasobów własnych, a częściowo wzbogacone o strój Adama Mickiewicza i Żyda dzięki uprzejmości pracowników CK w Połczynie – Zdroju.
Na uwagę zasługiwały obie kreacje Pani – głównej bohaterki ballady. W wykonaniu Jagody Tokarskiej drapieżna i wojownicza oraz Zuzanny Lendzion pokorniejsza, a jednocześnie zatwardziała w działaniu.  Pustelnik – wyniosły, zdystansowany mądrością nie z tego świata, a także chór – jak wyrocznia skandujący poszczególne kwestie bohaterów.
Odbiorcami spektaklu byli uczniowie klas V, VI, VII, którzy nagrodzili aktorów gromkimi brawami, stąd wnioskujemy, że przedstawienie się podobało.
I ja tam byłem i gromkie brawa biłem.