Legendarne Źródełko znów cieszy
#POŁCZYNPLACBUDOWY Finał prac przy rekonstrukcji historycznego źródełka w Połczynie-Zdroju, czyli miejsca, w którym kilka wieków temu rozpoczęło się życie „Kurortu z duszą”. Woda która stamtąd wypływa, może być źródłem słynnej długowieczności mieszkańców gminy. To nie wszystko: będzie też dużo bezpieczniej w drodze do tego obiektu, a nawet wokół całego połczyńskiego zalewu.
- Historyczne źródełko pod Połczynem-Zdrojem to cel pieszych wypraw mieszkańców i kuracjuszy. To również miejsce z potencjałem turystycznym. Od lat straszyło wyglądem, jednak teraz to się zmieniło – tłumaczy Burmistrz Sebastian Witek. - Zarówno najbliższe otoczenie, ścieżki dojścia, jak i samo źródełko zostały wyremontowane. Postawiono tam również ozdobną altanę i ławki. Wiosną dodatkowo wykonane zostaną nasadzenia, co niewątpliwie przysporzy temu miejscu uroku.
Co istotne, niebawem dojście do źródełka stanie się dużo bardziej bezpieczne. Wokół całego połczyńskiego zalewu powstaje właśnie sieć oświetleniowa. Otworzy to dla rekreacji jeszcze bardziej rozległy teren, który jest naturalnym przedłużeniem Parku Zdrojowego w kierunku krańców miasta.
Prace nad projektem rekonstrukcji historycznego źródełka zostały zainicjowane przez Gminę Połczyn-Zdrój i trwały od kilku lat. Jest on dofinansowany ze środków Unii Europejskiej i realizowany przez Lokalną Grupę Działania Powiatu Świdwińskiego, we współpracy z Gminą Połczyn-Zdrój. Dzięki temu wkrótce odzyskamy dla miasta to unikalne miejsce rekreacyjne i jednocześnie turystyczną atrakcję.
Legenda o sukienniku:
Niegdyś, w ostatnim dniu Zielonych Świątek wyruszył na spacer miejscowy sukiennik, żeby wygrzać się na słońcu i przy okazji obejrzeć nowe źródło, o którym wieść dotarła do miasta. Gdy stanął nad strumieniem, zaczerpnął wody źródlanej i napił się. Pijąc wodę z dłoni przy okazji przemył chore oczy, a że nie grzeszył zgrabnością, wpadł chorą stopą (na której był guz) do błota. Już w drodze powrotnej do domu i później w nocy spocił się mocno, a nazajutrz odczuł widoczną poprawę schorzałych oczu i nogi. Zachęcił więc do wyprawy nad źródełko swojego gospodarza, rajcę miejskiego, który tak dalece zapadł piersiową chorobę, że w przeciągu czterech tygodni zjadł zaledwie kromkę chleba. Rajca posłuchał i ruszył wraz z synem do źródła. Drogę powrotną odbyli już bez odpoczynku, a rajca zjadł pono tego wieczoru całego kuraka, no i ozdrowiał.)
(Źródło: Garczyński Tadeusz, Połczyn-Zdrój i okolice. Przewodnik. Poznań 1977, str. 45).
#odkrywajpomorzezachodnie
#PierwiastekDługowieczności
#SzwajcariaPołczyńska
