Połczyn-Zdrój

Niepubliczne Przedszkole Sióstr Salezjanek w Połczynie Zdroju jest przedszkolem jednooddziałowym. Dzieci tworzące grupę są w różnym wieku, są grupą mieszaną. Uczęszczają do niego dzieci 4 - 6 letnie, a kiedy jest taka potrzeba rodziny, przyjmowane są również w wieku 3 lat, dziewczynki i chłopcy. Dzieci bawią się i przebywają razem, jednak na poszczególne zajęcia dzielone są na podgrupy wiekowe. Zajęcia są dostosowane do potrzeb i możliwości dzieci zgodnie z obowiązującym prawem.


Zgodnie z pouczeniem św. Jana Bosko: „Kochajcie to co kochają młodzi, a młodzi pokochają to co wy kochacie” siostry wychowują dzieci przez gry, zabawy, zajęcia z rytmiki, rozmowy indywidualne z wychowankami, zachęty, pouczenia i upomnienia. Celem wszystkich podejmowanych działań względem wychowanka jest jego wszechstronny rozwój jako osoby wg zasad personalizmu chrześcijańskiego, wspomaganymi salezjańskim systemem prewencyjnym św. Jana Bosko. Jak przypominał Jan Paweł II, całej Rodzinie Salezjańskiej z okazji 100-lecia śmierci świętego Jana Bosko, że głównym jego przesłaniem, jako Ojca i Nauczyciela młodzieży, jest prawda, że „wychowanie jest sprawą serca” i że trzeba „pozwolić Bogu wejść do serc młodzieży nie tylko przez bramę Kościoła, ale również przez bramy szkoły i warsztatu pracy”.


We współczesnym świecie doświadcza się silny proces laicyzacji we wszystkich wymiarach życia: zwłaszcza kultury, oświaty i prawodawstwa. Jednocześnie widzi się potrzebę i poszukiwanie takich szkół i środowisk wychowawczych, w których dzieci i młodzież doświadczą dobra, piękna, miłości, bezpieczeństwa, radości, i akceptacji. Przez rodziców poszukiwane są szkoły katolickie. Cieszą się one wielkim uznaniem i sukcesami dydaktyczno - wychowawczymi. Na podstawie analizy przepisów prawnych można stwierdzić, że obecne prawo oświatowe, państwowe i międzynarodowe w Polsce zapewnia warunki i możliwości powstawania i działania katolickich szkół i placówek oświatowo – wychowawczych. Jednak przyznać należy, że często problemem pozostaje ich dostępność, nie tyle ze względu na warunki rekrutacji ile bardziej ze względu na koszty, które musi ponieść rodzina decydująca się na taki rodzaj szkoły dla swego dziecka.


W utrzymaniu przedszkola uczestniczą rodzice, którzy płacą tzw. Opłatę stałą, miesięczną i odpłatność związaną z zakupem żywności i przygotowaniem posiłków. Przedszkole może pozyskiwać darowizny i różne dobrowolne wpłaty. Środki finansowe przeznaczone są na utrzymanie, remont, doraźne naprawy zakup zabawek, pomocy i sprzętu i działalność przedszkola.


Z historii Przedszkola
Instytutem zakonnym, którego misją jest chrześcijańskie wychowanie dzieci i młodzież jest Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycieli, zwane również Siostrami Salezjankami. Założył je we Włoszech w 1872 roku, ksiądz Jan Bosko, „przywódca młodzieży”, jako odpowiedz na potrzebę edukacji i wychowania dziewcząt. Założył on najpierw zgromadzenie zakonne Księży Salezjanów dla opieki i wychowania chłopców. Zajął się on biedną, często osieroconą, opuszczoną młodzieżą zapewniając jej w swoich domach, zwanych „zakładami”, opiekę, wychowanie, wykształcenie i zdobycie zawodu. Celem jego wychowawczych działań było „pomóc młodzieży, aby się stała uczciwymi obywatelami i dobrymi chrześcijanami”. W oparciu o potrójne kryterium: rozum, religia i miłość wychowawczą, stworzył system wychowawczy, zwany system prewencyjny, uprzedzający. Jest to system wychowania integralnego, którym można objąć wszystką młodzież i każdego wychowanka takim, jakim on jest, formując ich do najwyższej doskonałości chrześcijańskiej, jaką jest świętość. Ksiądz Bosko nie opracował jednak żadnego traktatu pedagogicznego, lecz swoim działaniem i życiem, nadzwyczajnym szacunkiem i umiłowaniem młodzieży, dla jej osoby i wolności, w harmonii z zasadami Ewangelii stworzył system wychowawczy charakteryzujący się duchowością salezjańską, klimatem rodzinnym właściwym jego Rodzinie.
Informacje o jego działalności, współcześni mu Polacy, czerpali z doniesień prasowych, pierwszych pisanych życiorysów, z pism salezjańskich, osobistych spotkań i korespondencji. Polscy chłopcy nie znając języka, kultury i zwyczajów włoskich, pieszo i koleją, przybywali do Turynu. Często tylko z tabliczką na piersi, z napisem „Don Bosco”. Filarami salezjańskiej Polonii był Książe August Czartoryski i Wiktor Grabelski, którzy z rąk samego ks. Bosko, 24 listopada 1887 roku, otrzymali sutanny. Do Polski Salezjanie przybyli w 1898 roku, do Oświęcimia. Tam otworzyli pierwszy zakład salezjański, który miał służyć wychowaniu i wykształceniu w duchu polskim i katolickim młodzież ze wszystkich trzech zaborów. Stał się on kolebką salezjańską w Polsce i do dziś realizuje swe wzniosłe zadania.
Siostry Salezjanki, w odpowiedzi na liczne prośby, by zająć się wychowaniem i kształceniem dziewcząt w naszej niepodległej ojczyźnie, przybyły do Polski 5 listopada 1922 roku. Do wybuch drugiej wojny światowej tj. do 1 września 1939 roku, założyły dziewięć placówek oświatowo – wychowawczych - jak domy dziecka, szkoły podstawowe, szkoły zawodowe, gimnazjum i kilka przedszkoli. Służyły one wychowaniu dzieci i młodzieży, zwłaszcza ubogiej, osieroconej i tej najbardziej potrzebującej pomocy i wsparcia.
Wojna przyniosła Zgromadzeniu wielkie straty materialne i personalne. Po jej zakończeniu zmieniła się też rzeczywistość geopolityczna Polski. Siostry Salezjanki utraciły liczne domy i dzieła na wschodnich rubieżach Rzeczpospolitej, na Wileńszczyźnie. Stworzyła się natomiast wielka potrzeba i możliwość zakładania różnych placówek oświatowo – wychowawczych i szkół na Polskich Ziemiach Zachodnich. Siostry otwierały szkoły, przedszkola, domy dziecka, kursy i szkoły zawodowe, internaty, świetlice, oratoria, instytuty katechetyczne i włączyły się w duszpasterstwo parafialne. Spieszyły z pomocą dydaktyczną – wychowawczą dzieciom, młodzież, rodzinom i ojczyźnie. W rzeczywistości reżimu komunistycznego zmieniły się stopniowo możliwość działalności edukacyjnej i wychowawczej Kościoła katolickiego i Zgromadzenia. Siostry zawsze odnajdywały różne sposoby służby dzieciom i młodzieży, zgodnie ze swą misją i posłannictwem wychowawczym, często balansując na granicy prawa, a nawet wbrew niemu, które w tym tych czasach było ponad Konstytucją PRL – u.
Do Połczyna Zdroju pierwsze Siostry Salezjanki przybyły 28 czerwca 1946 roku. Już 24 lipca zgłosiła się pierwsza uczennica, a we wrześniu otworzyły szkołę krawiecką dla dziewcząt z internatem i przedszkole. Cała działalność oświatowo – wychowawcza dokonywała się pod nadzorem Kuratorium Oświaty w Szczecinie. Siostry zostały poproszone do prowadzenia przedszkola dla dzieci pracowników sanatoriów połczyńskich. Niestety niebawem sytuacja zaczęła się zmieniać, siostry choć musiały przeorganizowywać swą działalność, nadal prowadziły kursy i różne szkolenia dla dziewcząt. Zostały zwolnione z prowadzenia sanatoryjnego przedszkola. Po mimo przymusowego przekwaterowania, w styczniu 1956 roku, w bardzo trudnych warunkach, nadal prowadziły przedszkole, jako punkt opieki nad małym dzieckiem. „Pierwsze” przedszkole istniało do 1966 roku, kiedy to w wyniku różnych szykan władz komunistycznych zostało zawieszone w swej działalności.
Na prośbę licznych rodziców, którzy uczęszczali do „pierwszego” przedszkola siostry w 1984 roku zdecydowały się ponownie otworzyć przedszkole, jako punkt opieki nad dzieckiem. Stan ten trwał do 1994 roku, kiedy to po przemianach politycznych w 1989 roku, a co za tym idzie po Ustawie z 17 maja 1989 roku o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczpospolitej Polskiej Ludowej i Ustawie o systemie oświaty z 7 września 1991 roku, mogły uprawomocnić swą działalność.


Inspektoria Wrocławska Zgromadzenia Córek Maryj Wspomożycielki, jako kościelna osoba prawna, działając na podstawie art. 110 i 82 Ustawy o systemie oświaty zgłosiła działalność przedszkola i wystąpiła o wpis do ewidencji Kuratorium Oświaty w Koszalinie Niepublicznego Przedszkola Sióstr Salezjanek Dopełniając wymogów art. 6 w/w Ustawy przedszkole zostało zarejestrowane 20 grudnia 1994 roku w ewidencji szkół i placówek niepublicznych w Kuratorium Oświaty w Koszalinie pod pozycją 30. Organem prowadzącym Niepubliczne Przedszkole Sióstr Salezjanek w Połczynie Zdroju przy ul. Wąskiej 5 jest Inspektoria Wrocławska Zgromadzenia Córek Maryj Wspomożycielki z siedzibą we Wrocławiu. Jako datę rozpoczęcia działalności, zgodnie z wnioskiem, przyjęto 01.09.1984 rok. Miejscem działalności przedszkola jest Połczyn Zdrój. Informacja o przedszkolu jego celach i zadania, jego organy, organizacji, pracownikach i dzieciach zostały określone w Statucie, zatwierdzonym przez Organ prowadzący. Statut był dwukrotnie uzupełniany i modyfikowany zgodnie z aktualnymi przepisami prawa. Obecnie obowiązuje Statut zatwierdzony 26.01.2001 roku. Zgodnie z nim przedszkolem kieruje i reprezentuje wobec władz samorządowych, oświatowych i kościelnych Siostra Dyrektor, powołana przez niego na to stanowisko. Pracowników pedagogicznych przedszkola obowiązują prawa i obowiązki zawarte w ustawie „Karta Nauczyciela” w ustalonym zakresie zgodnie z art. 21 ust. 2 Ustawy. Dyrektora jest uprawniony do zatrudniania i zwalniania pracowników zgodnie z obowiązującymi zasadami i regulaminem pracy i wynagrodzenia zatwierdzonym przez Organ prowadzący.
Informację o działalności przedszkola otrzymało Ministerstwo Edukacji Narodowej, Urząd Skarbowy w Koszalinie, Planowanie i Księgowość KO w Koszalinie. Przedszkole jako placówka wychowania przedszkolnego otrzymało numer identyfikacyjny REGON Urzędu Statystycznego we Wrocławiu. Na podstawie prawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników Urząd Skarbowy w Białogardzie, po zgłoszeniu identyfikacyjnym, nadał przedszkolu Numer Identyfikacji Podatkowej – NIP.


Zgodnie z Ustawą oświatową i z jej późniejszymi zmianami prowadzenie przedszkoli i szkól publicznych jest zadaniem własnym gminy. Dlatego przedszkole zostało wpisane do ewidencji szkół i placówek niepublicznych Burmistrza Połczyna Zdroju, w Urzędzie Miasta i Gminy Połczyn Zdrój, pod numerem 1, w dniu 15 października 1999 roku. Dotacje dla niepublicznego przedszkola przysługują na każdego wychowanka w wysokości nie niższej niż 75% ustalonych w budżecie danej gminy wydatków bieżących ponoszonych w przedszkolach publicznych w przeliczeniu na jednego ucznia, z tym że na ucznia niepełnosprawnego w wysokości nie niższej niż kwota przewidziana na niepełnosprawnego ucznia przedszkola i oddziału przedszkolnego w części oświatowej subwencji ogólnej otrzymywanej przez jednostkę samorządu terytorialnego - pod warunkiem, że osoba prowadząca niepubliczne przedszkole poda organowi właściwemu do udzielania dotacji planowaną liczbę uczniów nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji. Niepubliczne Przedszkole Sióstr Salezjanek, na tej podstawie, otrzymuje dotację z Urzędu Miasta i Gminy Połczyn Zdrój. Podlega ona rozliczeniu z organem dotującym zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa
Nadzór pedagogiczny nad przedszkolem sprawuje Kuratorium Oświaty w Szczecinie poprzez Delegaturę Kuratorium Oświaty w Koszalinie.
W przedszkolu, zgodnie z Zarządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z 11 kwietnia 1992 roku w tej sprawie, jest realizowane minimum programowe wychowania przedszkolnego oraz zestawu dopuszczonych do użytku programów.


Przedszkole jest ogólnodostępne dla wszystkich dzieci, których stan zdrowia fizycznego i psychicznego zezwala na przebywanie w grupie bez opieki specjalistycznej.
Niepubliczne Przedszkole Sióstr Salezjanek w Połczynie Zdroju jest jedynym niepublicznym przedszkolem w powiecie Świdwiński. Ze względu na sukcesy pedagogiczne, dydaktyczne i wychowawcze, cieszy się ono uznaniem rodziców, nauczycieli i samych dzieci, które chętnie do niego uczęszczają.

Opracowała
s. mgr Maria Kapczyńska
Dyrektor Niepublicznego Przedszkola Sióstr Salezjanek w Połczynie Zdroju